Ζανίνα Βάσση

Το φροντιστήριο είχε αλλάξει μορφή δύο φορές. Ξεκίνησε με προετοιμασία για την τριτοβάθμια, έγινε χώρος δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, και τώρα άνοιγε ξανά, αυτή τη φορά και για τα δύο: πρωτοβάθμια και τριτοβάθμια κάτω από την ίδια στέγη.

Μέσα σε αυτές τις αλλαγές, ένα πράγμα δεν είχε κουνηθεί. Στην Ελευσίνα, ο κόσμος ήξερε το όνομα. Οπότε η πρώτη απόφαση δεν ήταν σχεδιαστική. Ήταν να μη φτιάξουμε καινούριο brand. Το όνομα ήταν ήδη το brand.

Ένα σήμα, δύο κοινά που δεν μοιάζουν σε τίποτα. Ο γονιός ενός παιδιού του δημοτικού ψάχνει ασφάλεια και φροντίδα. Ο υποψήφιος για το πανεπιστήμιο ψάχνει αποτέλεσμα. Τα φροντιστήρια συνήθως διαλέγουν ένα από τα δύο και χάνουν το άλλο: ή γίνονται παιδικά, ή γίνονται ψυχρά.

Και υπήρχε ένας ακόμη περιορισμός, πολύ πιο πεζός. Το σήμα έπρεπε να διαβάζεται από τον δρόμο, σε μια πρόσοψη που τη μοιράζεται με τη μεγάλη ταμπέλα ενός πολυϊατρείου.

Δεν αποφύγαμε τα σύμβολα της κατηγορίας. Πήραμε τα τρία πιο γνώριμα, το βιβλίο, το μολύβι και την κουκουβάγια, και ρωτήσαμε ποιο από αυτά μπορεί να κουβαλήσει το όνομα. Έτσι προέκυψαν τρεις προτάσεις, όλες πάνω στο ίδιο Β.

Στην πρώτη, το Β σχηματίζεται από δύο βιβλία, το ένα πάνω στο άλλο. Είναι κομψή και ανάλαφρη, αλλά από απόσταση χάνεται.

Στη δεύτερη, τα αρχικά ΖΒ γίνονται μολύβι. Έχει ενέργεια, αλλά κρύβει το όνομα. Και το όνομα ήταν το μόνο που δεν είχαμε δικαίωμα να κρύψουμε.

Στην τρίτη, μέσα στο Β ανοίγει μια κουκουβάγια, και η γνώση κάθεται μέσα στη βάση. Το συμπαγές ροζ διαβάζεται από τον δρόμο, το πορτοκαλί φέρνει ζεστασιά χωρίς να γίνεται παιδικό, και το χειρόγραφο «Ζανίνα» κρατά μέσα στο σήμα την υπογραφή ενός ανθρώπου.

Η φράση που τα έδεσε βγήκε μέσα από τη συζήτηση: «Η βάση για την επιτυχία σου.»

Στα ελληνικά, η βάση είναι τρία πράγματα ταυτόχρονα. Είναι το επώνυμο. Είναι το θεμέλιο που χτίζεται στο δημοτικό. Και είναι ο βαθμός που σε βάζει στη σχολή. Μία λέξη κρατάει και τα δύο κοινά, χωρίς το σήμα να χρειαστεί να διαλέξει ανάμεσά τους.

Η Ζανίνα διάλεξε την κουκουβάγια, και η ταμπέλα μπήκε στο κτίριο όπως σχεδιάστηκε: το σήμα στο κέντρο, το «Φροντιστήριο» και η φράση στα πλαϊνά. Το σήμα στέκεται ολόκληρο ή μόνο του ως κουκουβάγια, σε φωτεινό και σκούρο φόντο, ώστε να περνά χωρίς αλλαγές από την πρόσοψη σε κάθε επόμενη εφαρμογή.

Η επιχείρηση άλλαξε τρεις φορές σε δέκα χρόνια. Το σήμα είναι φτιαγμένο για να μην χρειαστεί να αλλάξει στις επόμενες δέκα.